بسم الله الرحمن الرحیم

دسته‌ها
محصولات

سیستم و مدل خانواده اسلام

موضوع بحث:

 «توصیف ایده طراحی سیستم خانواده با اقتباس از نگرش اسلام»

مسألهٔ بحث:

نظام خانواده در اسلام چگونه است؟

فرضیهٔ بحث:

  1. اسلام، دارای سیستم خانواده است + اسلام، دارای استراتژی برای خانواده است + اسلام، دارای استانداردها و پروتکل‌های خانواده است.
  2. مقصود از سیستم خانواده، کلیه فرآیندهای مربوط به «رابطه میان مرد و زن به عنوان همسر و فرزندان» است به گونه‌ای که سبب پایداری رابطه به همراه سلامت شود. (سلامت اعم از جسمی و روحی، فردی و جمعی)
  3.  «مهارت تصمیم‌گیری شبکه‌ای»، هسته مرکزی سیستم خانواده در اسلام است. 
  4. فرآیندهای خانواده با فرآیندهای فرهنگی، آموزشی، رسانه‌ای، اجتماعی، اقتصادی رابطه مستقیم دارند.
  5. تولید ایزوی خانواده (ISO) ضروری است که براساس آن رتبه بندی و امتیازات شهروندی تعریف شود.
  6. شاید بتوان نمایی از خانواده مطلوب را به صورت زیر ترسیم کرد:

چشم‌انداز:

خانواده مسلمان موفق، مجموعه‌ایی است که به صورت زیر توصیف می‌شود:

پدر، مادر و فرزندانی که دارای هدف واحدِ “خداجویی” و آگاه به راهبردها و راهکارهای حرکتِ بهینه به سوی این هدف در ۱۰ محورِ:

  1. تمرکزهای فکری و روحی
  2. انتخاب و تصمیم
  3. سلامت
  4. رفتارها
  5. ارتباطات
  6. آموزش و تحقیق
  7. امور مالی
  8. امور شغلی
  9. مدیریت زمان
  10. مدیریت بحران

بوده و برای حرکت دارای برنامه مشخص با زمان‌بندی مشخص و شاخصه‌های قابل ارزیابی و مستند به دین می‌باشند.

افرادی مرتبط با یکدیگر به طوری که وابستگی روحی متوازن میان تمام اعضاءخانواده وجود دارد و می‌توانند با همدیگر براحتی ارتباط روحی و فکری برقرار کنند وکارهای گروهی انجام دهند.

افرادی مستقل از یکدیگر به طوری که مسؤولیت‌ها و وظایف هر یک به طور جداگانه انجام‌پذیر است و می‌توانند در موقعیت‌های لازم به تنهایی تصمیم‌گیری مفید شبکه‌ای داشته باشند.

این خانواده، مجموعه‌ای است که افرادِ آن مهارت مدیریت ذهن و احساس، مدیریت زمان، و مهارت انجام بهینهٔ کار داشته، و توان جسمی‌ای دارند که می‌توانند مستقلا فعالیت‌های فردی و جمعی خود را ارتقاء مستمر بخشند.

هر یک از افراد خانواده دارایی‌ کارسازی شده‌ای دارد که در جهت تولید دائما در گردش و رو به گسترش است؛ الگوی مصرف[۱] در این خانواده، الگوی مصرفِ شبکه‌ای[۲] است و حداکثر مشارکت با دیگران در زندگی وجود دارد.

ارتباط با این خانواده برای دیگران احساس اعتماد، توجه به خدا و معنویت، ارتقاء دانش، گسترش افق دید و دست‌یابی به دیدهای کلان و تمایل به تغییر مثبت در زندگی ایجاد می‌کند.

 اهداف:

هدف مرکزی:

لمس و احساس خداوند در درون به طوری که فرد عظمت، علم، قدرت و ابدیت بینهایت را احساس کند.

اهداف محوری:

دست‌یابی به چهارده محور زیر:

  1. مهارت تمرکز فکری و روحی
  2. مهارت نگرش شبکه‌ای و کلان برای تشخیص عدل شبکه‌ای
  3. مهارت تصمیم‌گیری و انتخاب احسن و مهارت مدیریت احساس
  4. مهارت تنظیم شیوه زندگی براساس پروتکل‌های سلامت
  5. مهارت رفتار احسن
  6. مهارت گفتار اثرگذار در جهت تغییر مثبت
  7. مهارت مشاوره و نقد و نقد‌پذیری و کارگروهی
  8. مهارت آموزش فعال با رویکردفراشناخت و ارتقاء خلاقیت و تولید علم
  9. مهارت مدیریت مالی با رویکردگردش سرمایه و مصرفِ شبکه‌ای
  10. مهارت ارتقاء بهره‌وری ومدیریت کیفیت در کار
  11. مهارت مدیریت زمان
  12. مهارت مدیریت بحران
  13. نگرش، قانون و فرهنگ خداوند در مجموعه دین
  14. مهارت بندگی و عبودیت و برقراری جریان توحید در محورهای فوق

استراتژی‌ها:

استراتژی مرکزی:

تخصیص منابع به آموزش کاربردی[۳] مهارت‌های چهارده‌‌گانهٔ زندگی شبکه‌ای به صورت مستمر

استراتژی‌های محوری:

  1. انتخاب یا ایجاد فضای آموزشی و ارتباطی منطبق با استراتژی مرکزی برای تک تک اعضای خانواده
  2. تمرین عملی و پیاده‌سازی عینی آموزش‌ها در جریان روزمره زندگی
  3. تخصیص زمان و موقعیت برای گفتگوی خانوادگی و جهت‌دهی به گفتگوها در جهت اهداف کلان زندگی
  4. اولویت آموزش و تمرین و تخصیص وقت نسبت به پدر و سپس نسبت به مادر
  5. تنظیم فضای حسی[۴] خانه در جهت اهداف کلانِ زندگی
  6. اصلاح و تغییر ورودی‌های به سیستم خانواده (ارتباطات روحی، علمی، سمعی، بصری)

مباحث و مفاهیم کلیدی مرتبط به این بحث:

فقه تمدنی (ص ۱۸۸)، اجتهاد سیستمی (ص ۵۵۹)، علم دینی (ص ۱۷۶)، نگرش سیستمی به دین (ص ۲۳۷)


  1. اعم از خوراک و پوشاک و وسیله نقلیه و دکوراسیون منزل و محل کار و وسایل و ابزار لازم و…[]
  2. برآیند حفظ سلامت، ‌محیط، رسیدگی به همنوع و برقراری حداکثر ارتباط با خداوند، جهت دهندهٔ مصرف خانواده است.[]
  3. شاخصه آموزش کاربردی، ایجاد زمینه کشف ارتباط معلومات با صحنهٔ عمل در زندگی است. علم‌آموزی که بتواندمیان معلومات خود و نیازهای زندگی فردی و جمعی رابطه برقرار کند و از معلومات خودبرای حل مسأله یا رفع مشکل یا ارتقاء وضعیت استفاده نماید دارای سطح فهم کاربردی از سطوح شش‌گانه فهم و ادراک است.[]
  4. اعم از بصری و سمعی ولمسی و چشائی و بویایی[]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *